Bazı kadınlar eşleri için diyorlar ki: “dışarıda melek, evde şeytan”. Nasıl oluyor da dışarıda beyefendi olan, sorulduğunda hakkında “mükemmel bir insandır: naif, düşünceli ve duygusaldır” denilen adam, evin kapısı kapandıktan sonra eziyet eden, kötü söz söyleyen, hakaret eden birisi haline geliyor?

Evler, sığınılan limanlardır. Dışarıda mecburiyetten yapılan davranışlar ve diğer insanlara karşı takınılan maskeler, evde yok sayılır. Kişinin aslı evdeki halidir: maskesiz ve gösterişten uzak.

Evde şeytanlaşan erkeği açıklayabilecek alternatif değerlendirmeler şunlar olabilir: Ya erkek evinde asliyetine (gerçek kişilik yapısına) dönüyordur ve içinde var olan neyse onu ortaya çıkarıyordur (bilinçdışı olarak). Ya da erkek ikiyüzlü davranıyordur: dışarıda menfaati olan kişileri kandırıyor, evde kahrını çeken eşe karşı insanlık ve hoşgörüde cimrilik yapıyordur (bilinçli olarak). Ya da dışarıda melek olan erkeği evde şeytanlaştıran faktörler vardır: dışarıda beyefendiliği nedeniyle saygı gören/takdir edilen erkek, evde eşi tarafından aşağılanıyor/eleştiriliyor/yok sayılıyordur.
Sonuç olarak, ev ve dışarı arasında farklı görünümlere sahip olan kişilerde bireysel veya çevresel sorunlar vardır.

 

Dr. Hasan Basri İzgi

Paylaş

Yorum Yap

Please enter your comment!
Please enter your name here