İkili ilişkilerde karşısındaki insana itimat edemeyen ve suiistimal edilmekten korkan kişinin özgüveni var olabilir mi?

Kendine güveni olmayan bireyin başkasına itimat etmesi söz konusu olabilir mi?

Özgüveni olmaksızın, çevresindeki insanlar hakkında “hiç biri güvenilir değiller” yorumunu yapan insan, insaflı olabilir mi?

Özgüvenlerini yitirmiş vatandaşlardan oluşan memleketlerde karşılıklı güvenmek, geleceğine güvenle bakmak, toplumu bölen güvensizlikten uzak durmak, güvensizlik baskısı karşısında “onlar benim insanımdır, benim kardeşimdir…” diyebilmek mümkün olabilir mi?

Güvensizlik hissiyatından kurtulmak istiyor isek, öncelikle kendimize güvenelim (özgüven) ve suiistimal edilme korkusundan kurtulalım. Tamam, herkese güvenmeyelim, kısmen seçici olalım, ancak genelleme yaparak “kimseye güvenilmez” de demeyelim.

 

Dr. Hasan Basri İzgi

 

Paylaş

Yorum Yap

Please enter your comment!
Please enter your name here