Günümüzde çok nüfuslu şehirlerde, “çok yalnızım” düşüncesi ile mutsuz olan, pek çok insan var. Mecburiyetten bir adada tek başına yaşam mücadelesi veren Robinson Crusoe’dan daha zor durumda bu insanlar, zira” varlık içinde yokluk” yaşıyorlar.

Yaradılışımızda var olan değerlerden biridir: paylaşmak. Sosyal bir varlık olmamızı sağlayan özelliklerdendir. Rol-model olan büyüklerimiz, çocukluğumuzda bize paylaşmayı güzel bir davranış olarak öğretirler. O dönemde misafirliğe gelen çocukla oyuncağımızı, mahalle arkadaşımızla topumuzu, sınıf arkadaşımızla silgimizi paylaşırız ve bu davranışlarımız nedeniyle takdir görürüz.

“Veren el, alan elden üstündür” inancı vardır bizde. Paylaşmanın hazzını yaşayan insanlar, çevresindekilere hem örnek olurlar hem de tavsiye ederler.

Paylaşmak, sadece maddi yönde ele alınmamalıdır. Anne sevgiyi, eş ortak zamanı, dost derdi ve sırrı, komşu iyi ve kötü günü (düğün ve cenaze), insan olan selamı ve güler yüzü, âlim ilmini, öğrenci saygıyı, arif olan nasihati… paylaşır.

Kendimize soralım ve halen paylaşmanın verdiği hazzı yaşayamıyor isek hemen fabrika ayarlarımıza (yaradılışımıza) dönelim, var olan bu değerimizi pratik yaşamımızda yaşatalım.

 

Dr. Hasan Basri İzgi

 

Paylaş

Yorum Yap

Please enter your comment!
Please enter your name here